"Karadankaçanlar: yaratmak, gece gündüz hayal kurmak, yaratma cesaretini paylaşmak isteyenlerin gemisi."
Karadankaçanların Haziran Rotası
Tuğba Akgün
Benim Karadankaçma serüvenim pandemiyle başladı. Evlere tıkıldığımız o günlerde Aslı Tohumcu ve atölyesiyle tanıştım. İşte ne olduysa o zaman oldu. Küçücük koltuğumdan bambaşka dünyalara ışınlandım. Her sabah pencereden baktığım küçük sokak, bir anda kocaman bir evrene dönüştü. Yaşadığım şehirde belki de asla karşılaşamayacağım, dünyanın farklı köşelerinden birbirinden güzel arkadaşlarım oldu. İnsanların birbirini ekran karşısından nasıl içten sevebildiğine şahit oldum. Edebiyat dediğimiz sanatın, yalnızca bir anlatı değil, aynı zamanda paylaşmak olduğunu öğrendim. Üzerinden yıllar geçse de her buluşmada, “Acaba bugün atölyede neler olacak?” heyecanını hiç kaybetmedim. Bilmediğim bir sürü güzel kitapla, tanımadığım bir sürü güzel yazarla tanıştım. Bakış açım değişti, gelişti ve genişledi. Hayallerin ulaşılabilir olduğunu gördüm. Hayallerimi kendi hayalleri gibi sahiplenen arkadaşlarımla onları gerçekleştirebilmenin keyfini yaşadım. Karadankaçan Akademi bana yalnızca ders değil, birlikte olmanın en güzel halini de öğretti. İyi ki ilk derse katıldım ve hâlâ devam ediyorum. Tüm hayallerimizi birlikte gerçekleştirmek dileğiyle… İyi ki varsın Aslı Tohumcu, iyi ki varsın Karadankaçan Akademi ve iyi ki varsınız cadı arkadaşlarım!!!
Öykü Ağtaş
İçsel motivasyon ve disiplin konusunda yaşadığım sıkıntılarla denizin ortasında sürüklenirken, görünmez bir deniz feneri bekçisi yolumu aydınlattı ve “Haydi, bu yoldan,” dedi sanki. Ve ben kendimi Karadankaçan Akademi’de buldum. “Bu gemi öyle midir, böyle midir?” derken kaç zaman geçti, bilmiyorum. Geminin kaptanı, canımız Aslı Tohumcu’nun bir editör titizliği ile yazdıklarımıza yaklaşması, her daim yanımızda oluşu, yol gösterişi, kurduğu gerçek bağı görünür kılıyor. Yıllardır dostmuşuz da, ayrı şehirlere dağılmışız, amma ve lakin hiç kopmamışız gibi kurduğumuz arkadaşlıklara ise ne desem bilemiyorum. Çıplak kalmaktan korkmadığım bir tayfanın içindeyim. Yazdıklarımı okurken beni dinleyen, yola çıkabilmem için “Haydi!” diyebilen insanlarlayım. Çıktıkları yolu gururla izleyen bir yerdeyim. Koca bir iyi ki!